* เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนที่ผมยังไม่ได้กลับเมืองไทย แต่เพิ่งเอามาโพสท์เพราะรอรูปถ่ายประกอบอยู่ เพิ่งจะถ่ายหมดม้วนอะ
** เรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ศาสนาครับ ผมเขียนเพราะผมสงสัยจากใจจริงครับ ถ้ามันกระทบใครเข้าต้องขออภัยด้วยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า...
ก่อนจะกลับที่พักจากอิตาลีไปออสเตรีย ก็ได้แวะนครวาติกัน ซึ่งเป็นรัฐ(ประเทศ)เล็กๆฝังตัวอยู่ในประเทศอิตาลี
มีมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ที่เป็นศูนย์กลางศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอยู่ที่นั่น ร่างของพระสันตะปาปาทุกพระองค์ถูกเก็บไว้ใต้โบสท์ที่นี่ด้วย
ที่นี่มีอะไรๆแบบที่ประเทศใหญ่ๆเค้ามีกัน มีระบบไปรษณีย์เป็นของตัวเอง จึงไม่แปลกที่สิ่งหนึ่งที่นักท่องเที่ยวที่มาวาติกันพึงกระทำคือ ส่งโปสการ์ดหรือจดหมายถึงคนทางบ้าน หรือส่งถึงตัวเอง เพราะจดหมายนั้นจะถูกประทับตรานครวาติกัน กันเลยทีเดียว
แต่ผมนี่ดิ ดันไม่มีที่อยู่ของเพื่อนซักคน แล้วก็ไม่อยากเขียนโปสการ์ดถึงตัวเองด้วย แต่ไหนๆก็มาแล้วก็เขียนโปสการ์ดถึงใครซักคนดีกว่า แล้วใครดี ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก...
โปสการ์ดมีใจความว่า...
" Dear God
ผมมาจากประเทศไทยครับ ประเทศแปลกๆที่ชอบทำอะไรแปลกๆครับ ผมมีเรื่องที่สงสัยไม่รู้จะถามใคร คิดว่าพระองค์น่าจะให้คำตอบผมได้ดีที่สุด
พระองค์รู้สึกอย่างไรครับที่คนในประเทศผมทำป้ายสรรเสริญพระองค์ที่บนยอดต้นตาลหรือบนต้นไม้สูงๆอะครับ
พระองค์คิดอย่างไรกับคนที่ยืนพูดผ่านโทรโข่งที่สี่แยกหรือป้ายรถเมล์ด้วยเรื่องของพระองค์ครับ
แล้วพระองค์รู้สึกอย่างไรครับที่นักร้อง นักแต่งเพลง ดารา หรือกระทั่งคนธรรมดาที่ไม่ว่าคุยเรื่องอะไรก็ต้องโยงเข้าหาหรือจบเรื่องที่พระองค์เสมอ
ผมงงครับว่าการกระทำอย่างนี้เค้าเรียกว่าการแสดงความเคารพหรือกำลังโฆษณากันอะครับ ความจริงแล้วมนุษย์ควรนับถือศาสนาจากความศรัทธาหรือคำโฆษณากันแน่ครับ
หวังว่าโปสการ์ดฉบับนี้จะได้ถึงพระหัตถ์ของพระองค์ และหวังว่าสักวันหนึ่งผมจะได้รับคำตอบจากพระองค์ครับ หากมันไม่เหมาะสม ขอพระองค์ทรงอภัย
ตอง ชายไทยโง่เง่า ที่บังอาจสงสัยในศาสนา "
ผมส่งจดหมายฉบับนี้ใส่ตู้ไปรษณีย์เขียนว่าผู้รับคือพระเจ้า โดยไม่ได้เขียนที่อยู่ และไม่ได้ติดแสตมป์ เพราะผมไม่รู้ว่าระยะทางจากตู้ไปรษณีย์จนถึงพระหัตถ์ของพระเจ้าจะไกลสักแค่ไหน แต่ผมเชื่อว่าพระเจ้าจะได้อ่านมัน
